Gözlerinin içimi ısıttığı ilk günden bugüne değişmeyen tek şey sanırım hislerim.. Aslında yanlış söyledim, o hisler kontrolümün dışında beni her geçen gün biraz daha bulutların üzerine çıkardı..
Birlikte olmaya başlamadan önce bu bloğa yazılar yazar, senin bir şekilde bu yazıları okumandan dolayı çok mutlu hissederdim kendimi.. Ve bu yazıları yazmaya başladıktan tam 1 yıl sonra, yine buradayım ben.. Çantamda sana olan sevdam, yola koyuldum geliyorum.. İçim kıpır kıpır, ilk günden çok daha tutkuyla, daha içten, daha hisli, daha mutlu..
Ne zaman ki ellerini tutuyorum, o zaman ısınıyor ellerim.. Ne zaman ki dudaklarına değiyor dudaklarım, o zaman anlam buluyor konuşmalarım.. Ne zaman ki nefesini hissediyorum yanı başımda, o zaman nefes aldığımı hissediyorum, bu nemli İstanbul sıcağında..
Saçlarına ne zaman dokunuyorum, o zaman anlıyorum ki pamuk sadece Çukurova'ya özgü değil.. Ne zaman ki gülüşüne takılıyorum, o zaman hayallere dalmaya başlıyorum.. Ne zaman ki sana sımsıkı sarılıyorum, o zaman diyorum işte şimdi bütün oldum..
Ben seni sevmeyi çok sevdim.. Sen benim hayallerim, sen benim korkularım, sen benim geleceğim, sen benim canımsın..
Nice güzel aylar yaşayacağımız mutlu günlere bitanem..
Tolga'n..
